Instorting Amsterdamse kademuur wekt interesse in InSAR
In september 2020 legde een beveiligingscamera vast hoe een 25 meter lang deel van een kademuur langs de Grimburgwal in Amsterdam naar voren helde en in de gracht stortte.
Dat dit bezwijken plaatsvond in het centrum van zo'n drukke stad, vereist dat elke overheidsorganisatie en elk particulier bedrijf met verantwoordelijkheid voor de openbare veiligheid begrijpt hoe dit heeft kunnen gebeuren.
Aangezien Amsterdam meer dan 800 km aan kademuren heeft, was het werk dat wij verrichtten van vitaal belang.
Het bezwijken van de Grimburgwal kade ontvouwde zich in fasen. Het begon met horizontale deformatie die gaten in de bestrating veroorzaakte en culmineerde in een verticale deformatie waardoor een deel van de kade losraakte.
Het primaire bezwijkmechanisme werd geïdentificeerd als de horizontale belasting op een onvoldoende aantal van de 12 meter lange houten palen in het oostelijke deel van de muur, veroorzaakt doordat de gracht op dat punt dieper was. Hoewel het onderzoek de diepere grachtbodem niet verklaart, wordt gedacht dat herhaalde aanvaringen van rondvaartboten een bijdragende factor kunnen zijn geweest.
Historisch bewijs, duikinspecties en de nabijheid van aangrenzende gebouwen ondersteunden de hypothese dat slechts twee rijen palen effectief functioneel waren in dit deel van de kade.
De vernieuwing van de bestrating in augustus 2020, uitgelokt door eerdere kade-deformaties, werd beschouwd als de trigger voor het bezwijken. De rol van grondwaterstroming, droogte en regen in combinatie met kade-deformatie werd ook opgemerkt.
Het bezwijken in het oostelijke deel sleepte het westelijke deel mee de gracht in.
InSAR Inzichten
Onze beoordeling benadrukte de kwetsbaarheid van kademuren met korte kesp- / vloerconstructies en slechts twee rijen palen. Aanbevelingen omvatten het prioriteren van inspecties van dergelijke kademuren, het controleren van de waterdiepte, het onderzoeken van metselwerkschade en het opzetten van een registratie- / meldingssysteem voor zettingsproblemen.
Het gebruik van metingen afgeleid van de deskundige analyse van Interferometrische Synthetische Apertuur Radar (InSAR) data, gaf een goed inzicht in de zwakte van het kademuurgedeelte. Door deze technieken, gecombineerd met historische gegevens, te gebruiken, was het mogelijk om afwijkende zettingen van de straat achter de kade te identificeren, lang voor het bezwijken.
Die verticale zettingen waren een gevolg van de horizontale deformatie van de kade en kunnen dus worden gebruikt als indicator voor mogelijke toekomstige bezwijkingen. InSAR-gebaseerde analyse kan dus dienen als een 'stresstest' voor kademuren en worden gebruikt om het risico op bezwijken te verminderen als beheerders systematisch aandacht besteden aan zettingen achter de kademuren.
Het bezwijken van de Grimburgwal kade onthulde een complex samenspel van factoren die bijdroegen aan het falen ervan. Hoewel sommige aspecten niet definitief konden worden bevestigd, duidden ze op mogelijkheden voor verder onderzoek en begrip. Ons werk onderstreepte de noodzaak van voortdurende ontwikkeling en validatie van modellen voor uitgebreide structurele analyse, aangezien dergelijke modellen nog geen gangbare praktijk zijn.
Gedurende dit onderzoek speelde SkyGeo een cruciale rol bij het verzamelen en voorbereiden van de benodigde data voor de analyse van het bezwijken. Onze expertise in dataverzameling en -analyse vergemakkelijkte een uitgebreider begrip van het incident, hielp bij de identificatie van bezwijkmechanismen en droeg bij aan de ontwikkeling van aanbevelingen voor de veiligheid van de Amsterdamse kademuren.
Neem contact op met SkyGeo om te ontdekken hoe wij de monitoring en het onderhoud van uw activa kunnen ondersteunen.
